MOR KALPLİ ADAM

0
402

MOR KALPLİ ADAM

Geçen hafta Amerika’da iken “bir otomobilin plakası” dikkatimizi cekti.
Plakada “damga…. Mühür… Madalya gibi bir şey” vardi.
Sonra “sürücüsüne” baktık.
Madalyalıydı.
Sürücü otomobilini park etti.
Park yerindekiler ona “saygıyla… Sevgiyle… Tebessümle” bakıyorlardı.
Kimi de gidiyor “madalyalı adamın” elini sıkıyordu.
Yanımızdakilere sorduk:
– Bu adam kim? Bu madalya neyin, nesi?

Dediler ki “bu bir gazi… Yakasındaki de Purple Heart.”

Purple Heart…
Türkçesi “mor kalp.”

Askerlik görevini yaparken yaralananlara verilen madalya.
Polis “mor kalpli” adama selam duruyor.
Lokantadaki garson “mor kalpli” adama “en iyi masayı” gösteriyor.
Bazı müşteriler de “mor kalpli” adamın yanına yaklaşıp “siz, bizim için savaştınız… Teşekkürler” diyor.
“Mor kalpli” adamla resim çektirenler bile var.

* * * * * *
SAĞIMIZ, solumuz “gazi” dolu…
Ara, sıra gazetelerde bir röportaj yayınlanır…
Gülhane Hastanesindeki gazilerle ilgili.
Sonra…..
Sonrasını bilmiyoruz.
“Bizim için” yaralanan bu adamlar “ne yer, ne içerler?”
“Lokantaya gidecek” paraları var mi?
Garson onlara “nasıl davranır?”
Polis “selama durur mu?”
Bilmiyoruz.
* * *
MADALYA…
“Alt tarafı” teneke parçası.
Maliyeti “kaç para” ki?
Ama “anlamı… Ağırlığı” para ile ölçülebilir gibi değil.
Sahi biz de “bizim icin yaralanan” insanların yakalarına “böyle bir madalya” takıyor muyuz?
Bunu da bilmiyoruz.
* * *
AMERİKA’da “mor kalpli” adamla ilgilendik.
Öğrendik ki “asker emeklileri icin” bir hastane vardır.
Ve bu hastanenin kapıları, “mor kalpli” adama, omur boyu acçktır.
* * *
AMERİKA’da bazı “Şehitlikler” mevcut.
En bilineni Washington’daki Arlington Mezarlığı.
“Mor kalpli” adamın gömüleceği yer orası.
* * *
BİZ bu konu ile ilgilenince, yıllardır Amerika’da (Evansville) üniversite hocalığı yapan Mehmet Kocakülah “takvimi” gösterdi.
Takvimde “Önemli Günler” işaretli.
Bunlardan biri de “11 Kasım, Gaziler Günü.”
Her yılın 11 Kasım’ında bankalar, okullar, hükümet binaları kapalı.
Her yerde “geçit törenleri” düzenleniyor.
Ve bütün ülke “mor kalpli” adama teşekkür ediyor.
* * *
KOCAKÜLAH Hoca’nın eşi Amerikalı… Janine.
Ondan rica ettik.
“Mor kalpli” adam ne yer, ne içer, nerede çalışır?
Öğrenmesini istedik.
Öğrendi…
Eğer “gazi” çalışabilir durumdaysa, devlet ona mutlaka iş buluyor.
Çalışamayacak durumdaysa.. .
Devlet onun bütün ihtiyaclarını, ömürboyu karşılıyor..
* * *
AMERIKA’da beyaz, siyah, kadın, erkek, zengin, fakir “herkes eşit.”
Ama “mor kalpli” ! adam, “üstün insan.”
“Ayrıcalıklı.”
Onun sahip olduğu ayrıcaliğa “Amerikalı parlamenter bile” sahip degil.
* * *
AMERIKA’dan döneli haftalar olacak.
Kafamız hala “mor kalpli” adamda.
O “mor kalpli” adam, ülkesi icin yaralandı.
Ya bizim “gazilerimiz” ne icin, kim icin yaralandilar?
Ey gazi!..
Yakana bir madalya takamadık.
Madalyalı pek çok “Kurtuluş Savaşı Gazisi” ni ise bir dilim ekmeğe muhtaç ettik.
….
(Yavuz Donat 11 Ocak 1998 Milliyet)